#147 Knowledge to Go
Tripp Lanier is een erg grappige kerel.
Hij is ook een heel wijze man.
In zijn nieuwe boek genaamd This Book Will Make You Dangerous deelt hij een deel van de wijsheid die hij de afgelopen 15 jaar heeft opgedaan als coach.
Als jij (of de man in je leven) graag lacht terwijl je vrolijk met jezelf ontwikkeling bezig bent, denk ik dat je zijn boek “Oneerbiedige gids voor mannen die weigeren te settelen” leuk zult vinden.
Zoals Phil Stutz zegt:
“You become dangerous, not when you’re a threat to others, but when you become a threat to the excuses and bad habits that have held you back in life. Tripp’s book lives up to its title; it’s a practical guide to a victory over yourself. Only then are you truly dangerous.”
In het Nederlands;
“Je wordt gevaarlijk, niet wanneer je een bedreiging vormt voor anderen, maar wanneer je een bedreiging wordt voor de excuses en slechte gewoonten die je in het leven hebben tegengehouden. Tripp’s boek doet zijn titel eer aan; het is een praktische gids voor een overwinning op jezelf. Alleen dan ben je echt gevaarlijk.”
Tripp vertelt ons dat we de onzin moeten laten varen en aan het werk moeten gaan om de dingen te ervaren die we echt willen: meer vrijheid, levendigheid, liefde en vrede. NU.
Een van de verhalen die hij tegen het einde van het boek vertelt, blies het haar op mijn hoofd recht naar achteren.
In een hoofdstuk met de titel “Vind het plezier”, vertelt Tripp ons: “Je bent niet zo belangrijk.”
Dan laat hij ons deze perspectief-opbouwende bom vallen: ‘Als we aan groot denken – en ik bedoel echt groot – denken we meestal aan de zon. Het is enorm, toch? In feite zou je 1,3 miljoen aardes in de zon kunnen passen. Laat dat bezinken.
Maar volgens astronoom en wetenschapper Michelle Thaler, als je de zon zou verkleinen tot de grootte van de stip in deze letter ‘i’ hier op de pagina – dat kleine stipje – als je de zon zo groot zou maken, dan zou de relatieve grootte van onze melkweg, de grootte van de aarde zijn. Neem even de tijd om dat te visualiseren.
Maar laten we het daar niet bij laten. Een tijdje geleden vonden astronomen een klein stukje van de nachtelijke hemel dat leeg leek. En ‘klein’ betekent de grootte van de kop van een speld als je hem op armlengte uitstak. Als je dat kleine speldenknopje naar de hemel zou houden, dan leek dat kleine, kleine deel van de hemel volledig vrij van hemellicht. Dus richtten ze de Hubble-telescoop daarboven en lieten hem tien dagen lang licht absorberen.
En in dat kleine, kleine donkere deel van de nachtelijke hemel, dat er helemaal leeg uitzag, ontdekten ze uiteindelijk 3000 sterrenstelsels.
BIZAR!!!
Dus wat betekent dit allemaal? Jij, ik, wij allemaal – onze dagelijkse crises en drama’s en emoties – wanneer we ons dit enorme universele perspectief beginnen voor te stellen, beginnen we te zien dat het niet uit maakt wat we denken of doen, het is gewoon niet zo’n groot probleem. En dat zal het ook nooit worden.”
Dus…
Ja.
Dat is de microles van vandaag.
We zijn niet zo belangrijk.
En dat weten is echt bevrijdend.
Laten we ver genoeg uitzoomen om te zien dat al die “dagelijkse crises en drama’s” gewoon GEEN GROOT probleem zijn.
Laten we dan weer inzoomen en genieten van dit kostbare leven van ons.
VANDAAG.
